وجود ِ تو
لنگریست
که مرا ،از دریای مواجِ ِپریشانی
به ساحل مهربانی ، می رساند
وقتی بلند قامت، ایستاده ای کنار سرو
تو را نقاشی می کنم
میان ِ خاطره ها
من لبانت را با عشق ، رنگ می زنم
ولبخند ت
شرمگین می کند ،غنچه ها را
من تو را ،در سبز ترین نقطه، میان عاشقی
در تمنای فردا می جویم
ودر آبی ترین آسمان
با تو ، پرواز خواهم کرد...
برچسب: نبودنت,نبودنت دیگه امونمو برید,نبودنت درد دارد,نبودنت وزن دارد,نبودنت فاجعه بودنت امنیته,نبودنت مرگ منه,نبودنت را,نبودنت سخته,نبودنت مهم نیست,نبودنت را گریسته ام,
نویسنده: یگانه نوروزی
تاريخ: شنبه
17 مهر
1395 ساعت: 12:24